olmayana mektuplar.

lan bi siktirgit

2009-10-15T18:42:00.003+03:00

sanırım dünyada en nefret ettiğim şeylerden birisi karasinek.bu kadar sinir bozucu bir şey olabilir mi ya.odamın camını açamaz oldum arkadaş.havluyla odada karasinek avına çıkıyorum gece kalkıp.yüzüme, konuyor, bacağıma konuyor, mütemadiyen delirtiyorlar insanı.bak yine geldi şerefsiz.nerede benim havlum?

dreams in offside

2009-10-15T18:42:00.001+03:00

yok mu yani?"the one" yok mu?hayattan keyif almayı bilen, sevdiğini itiraf etmekten korkmayan, başkalarının düşüncesine önem vermeyen, kendini herkesten çok seven, en fazla benim kadar narsist, bana yaklaşamasa da mükemmele yaklaşabilmiş, futboldan anlayan, tatli dilli, güler yüzlü, anlattığımı anlayabilecek, abiye kıyafetten, topuklu ayakkabıdan, makyajdan nefret eden, pasaklı bir kız.çok mu şey istiyorum, çıksın gelsin aşık olmazsam şerefsizim.aşkımdan ağlayacağım hatta ve hatta.ben hiç fazla aşktan ağlamadım lan, hermione granger bile ağladı ben ağlayamadım.harry potter bile aşık oldu, kanye west jay leno showda ağlamaklı oldu, gregory house insan formuna döndü, syların hafızası gitti, fatih terim istifa etti ben hala aşık olamadım.çık gel be kadın.

günaydın

2009-10-15T18:41:00.001+03:00

sabahın ilk ışıklarıyla uyanmak.
acelesizliğin verdiği rahatlıkla yatakta dönüp dönüp durmak.
kahve,petibör,süt kahvaltı.
ilk sigara.
tek eksiği sensin.
ihtiyacım olduğundan değil.
muhtaç olmayı seviyorum ben, eksikliği.
her şey tam olursa yaşamanın ne anlamı var değil mi?
koşuşturmak lazım bütün kuponları toplamak için, ama gazeteyi almayı unuttuğun birgün gelir elbet.

sen gelirsen bırakacağım sigarayı da, sırf ilk sigarası da eksik olsun diye günün.
dedim ya eksikliği seviyorum ben.
bırakamam mı?
seni bile bıraktım eksik kalmak için, neler yapabileceğimi tahmin edemezsin.

sigarayı da özlerim ama...

ergenim öyleyse malım

2009-10-15T18:40:00.003+03:00

o kadar dertliyim ki anlatamam. hayır geçirmekle yükümlü olduğum bir ailem, her gün saatlerce zor şartlar altında çalıştığım bir işim yok. ve hayır! yine yanıldınız, kanser de değilim, hiv de taşımıyorum. sağlığım yerinde, paramı da ailem tıkır tıkır veriyoryor.ama nedense (sanırım ergen olduğum için) içimden böyle dertli yazılar yazmak, herkes eğlenirken kenarda oturmak, hayatı, dünyayı bir cehenneme benzetmek geliyor.kimse beni anlamıyor, sanırım bu da ergen olduğum için, ya da anlatamıyorum bir şeyi ondan anlamıyorlar.hayat da çok acımasız, soğuk ve zalim, rafet el roman çok başarılı.kafam her daim çok karışık, karışık olmasa bile öyle olması gerektiğini hissettiğim için öyleymiş gibi davranıyorum.aslında kafam çok boş olduğu için karıştırmak çok zor, ama sonuçta ben bir ergenim ve varolmak için bunlara ihtiyacım var.hayatta en büyük derdim ne mi olabilir? hiçbir şey.en kötü ihtimalle hoşlandığım kız bana yüz vermez, ama yine de ben bunu çocuğumu teröre kurban vermiş ana havasında yaşamalıyım.öyle dertli olmalıyım ki, görenler “anam kıyamam çok dertli sanırsam” demeli.bana öyleymişcesine davranmalı ki ben de bir derdim olduğuna kendimi inandırayım.arkadaş bulayım kendime o da dertli olsun ama benden dertli olmasın, çünkü herkesin ergenliği kendine.o kadar dertliyim ki, kendimi edebiyata verdim , inanılmaz yazılar yazarak kendimi tatmin ediyorum.cümleleri o kadar devrik kuruyorum ki salak olan herkes derin, anlamlı, edebi bir şey yazdığımı sanıyor.aslında ne yazdığımı bende bilmiyorum, öyle de şuursuzum, fakat ergenliğime verin geçin.mesela içim sıkıldı yazmıyorum “o kadar sıkılıyordu ki içim, karanlık, buhran.ve tam olarak anlatamadığım duyguları yalnızlığın” yazıyorum.gereksiz kelimelerle beziyorum yazımı.ve şimdi tek umudum şu ergenliği atlatıp kendime gerçek dertler bulmak.o zaman böyle saçma hareketler yapmaya vaktim olmayacak çünkü.ya da biri gelsin, beni odunla sabaha kadar dövsün ki kendime geleyim.normal insan gibi dertsiz başımda derdim varmış gibi gezmeyeyim.hayatın tadını çıkarayım.başka bir boka yaramaz zira bu hayat.cehennem falan da değil.

test için tıklayın

2009-10-15T18:40:00.001+03:00

şu Facebook güzel bir şey aslında.ama onun da bokunu çıkarmayı başarıyoruz tabii.hele ki şu son düzenlemeden sonra, testler, ismini şekilli yazmalar, notificationlar.başta bunların elebaşısı gibi olan iki üç arkadaşımı listeden ihraç ettim.baktım sürekli büyüyor durduramıyoruz, hide taktiğine geçtim.şimdi hide ettiğin zaman birini onunla ilgili bir şey gelmiyor sana, ama arkadaşların listesinde kalıyo darılmıyolar.iki hafta sonunda bir baktım ki 200'e yakın kişiyi hidelamışım.bakıyorum arada kocaman adamlar var, mesela; Kocaman Adam içindeki gizli kahramanı keşfetti, sen de tıkla veya Eşek Kadar Adam en sevdiği 5 pokemonu seçti sen de tıkla sen de seç.lan bi siktiringidin.aha sildim hepinizi, şimdi ölseniz çıkmayacak news feed'imde.yarın öbür gün "arkadaşlar pazar günü şişli evlendirme dairesinde öğlen 3te nikahım var" yazsan statusune ben görmeyecem.neden?zamanında içindeki ibne testini çözüp bana da çözdürmeye çalıştığın için.zaten olmaz olsun öyle adamın, nikahı düğünü, çoluğu çocuğu, evi yurdu.bak sinirlendim yine.arkadaşım hepiniz okumuş etmiş zamanında öss'ye hazırlanmış adamlarsınız, yetmedi mi daha, ray-ban'i takmışın direksiyon başında foto çekip profiline koymuşun hala hayalindeki araba testini çözüyosun.benim de sinirlerimi geriyosun.he videocuları ayrı tutuyorum zaten "komik video" benim hayatımda önemli bi yer tutuyor.cefakar ve de vefakar video sharer dostlarımı tenzih ederim.komik lan.aha ne biçim düştü salak.ehehe.

exki sevgili

2009-10-15T18:39:00.001+03:00

eski sevgili ne acayip bir şey değil mi canlar?düşünsene zamanında elini tutup gezdiğin biri var, sabah uyanınca "günaydın bebeyims" diye mesaj atıyorsun, ağzından falan öpüyosun.sonra birtakım olaylar sonucu ayrılınca köşe bucak kaçıyorsun.arkasından karaktersiz gibi konuşuyorsun.eski sevgili olmak kolay değildir.mesaj atmak istersin atamazsın beklersin ki o atsın.olur da "nasılsın?" falan yazarsa, hayatın onsuz ne kadar anlamsız olduğunu "nolsun ya.evde oturuyorum bütün gün" diyerek ima edersin."hı hım anladım.ok bye" diye bir cevap gelirse muhabbet kesilmesin diye "sen neler yapıyorsun?" diye umutsuzca yazarsın.genelde kestirip atılırsın.hep içinde o umudu yeşertirsin.bensiz yapamaz dersin.ama gel gör ki o hızlı devam etmektedir hayatına.yeni birini bulmuştur.görünce bir rahatlarsın.seni bağlayan bir şey kalmamıştır, içindeki kuşku, umut, şüphe, "bensiz yapamaz lan" kırıntıları da ölür.bir rahatlık hissedersin.önünde uzunca bir hayat vardır ve kimseye karşı sorumluluğun yoktur.hem yeni sevgilisi de tipsizdir zaten.senden sonra bula bula bunu mu bulmuştur.arkadaşlarına anlatırsın "layığını bulmuş olm", "seni haketmiyordu şekerim zaten" derler.avunursun.

rak yu layk a hörikeyn

2009-10-15T18:38:00.001+03:00

haftasonunun gelmesi beni çok mutlu ediyor.nedenini bilmiyorum.kesin okul yok ondandır.iki gündür insan gibi saatlerde uyuyorum, okula gidiyorum falan normal hissettim kendimi.gerçi devamsızlığım sınıra geldi ondan zorla gidiyorum ama olsun.öyle böyle haftasonunu getirdim yine.bütün gün evdeyim mesela sigara var, kahve var, film var.belki akşam üstü çıkıp votka alırım.yanına da tavuk kanadı şöyle.of enfes.tavuk kanadı demişken size tarifimi de vereyimhemen yazın gençler;mesela 1 kilo tavuk kanadı (ben yiyorum tek başıma hehe)salça (harbici domatisiniz varsa onu rendeleyebilirsiniz daha bi hoş)kimyonkarabibertoz bibertuz1-2 diş sarımsak artık keyfine göre1 çay kaşığı limon suyu4 tene yumurta (çift sarılı 2-4-6-8 diye gider)bolca galeta unu veyahut pane harcıefendim öncelikle salçayı genişçe bir tabakta üstüne kaynar su ekleyerek hafif seyreltiyoruz.çok koymayın suyu çok cıvık olmasın krema gibi olsun.sonra efenim bu salça karışımımız içine baharatlarımızı koyuyoruz, biber çok acı olmalı ama dikkat, kimyonu bol koyun ben çok seviyorum.sarımsağı da çok pis rendeliyoruz.hatta makinadan falan geçirin un ufak edin.iyice karıştırıyoruz bunları.sonra içine yumurtaları da kırıyoruz, çılgınlar gibi çırpıyoruz.ama öyle böyle değil çokça.neyse içine 1 çay kaşığı limon suyunu da koyuyoruz.bi daha karıştırıyoruz manyak olduğumuz için.sonra oluşan bu kırmızı görünümlü sıvının içine tavukları yatırıyoruz.bunlar böyle bi 3-4 saat bunun içinde bekliyolar sonra tavada yağı iyice kızdırıyoruz tavukları çıkartıp una buluyoruz tavaya koyuyoruz, çıkartıyoruz koyuyoruz.kısık ateşte pişirin sonra içi de pişsin sonra demeyin çiğ oldu diye.afiyet olsun.bana da yollayın.neyse yemek tarifimizi de vermişken, siz malzemeleri hazırlayın bende size serzenişlerde bulunayım, mesela ben bu feysbukun son halini hiç beğenmedim, leş gibi olmuş.forward mail gençlik buluşma adresi olmuş adeta.hüseyin geldi selam söylüyo kitlelere.o sevmiş ama yeni feysbuku hatta share yapıp duruyomuş ayı.ehaheuh çok komiks mutlaka isleyinss diye.dallama.sonra efendim sabahın köründe geçen seçim otobüslerine de hepten kafam girsin demek istiyorum.siyasi dünyaya karşı soğuk hissediyorum kendimi sayenizde.ayrıca luis aragones denilen karaktersiz hırrıspı çocuğunu bi elime geçirirsem, geceden ısladığım söğüt dalıyla ispanyaya kadr beline beline vura vura kovalayacağım.çok pis kinlendim.bursaya da yenildik.şampiyonluk mucizeye bağlı demiş bi de.yürü git lan.dedem yaşımda adamsın ağzımı bozdurma bana.git.çek git.çık git.serdar ortaç'ın da bir şarkısı var öyle.çık git bugün kalbümden çık git sebepsiz dönme ... diye nerden biliyorsun dersen hatırlamıyorum derim sinsice.yediremem kendime serdar dinlemeyi.serdar sucks.halbuki seviyorum türkçe pop'u yea.niye ki.ayıp mı?ne güzel mesela murat boz denen adam.kız olsam veririm ben ona.hatta şimdi de verebilirim.yok lan şaka.kitlemi kaybetmek istemiyorum.vermem.tarkan var ya mesela, mega-star.kaliteli müzik yapıyo o adam bence.türkler güzel insanlar yea.mesela bedük nasıl?on numara.kanımca.hadise keza.taş gibi karı afedersiniz.ayrıca dumanın yeni albümleri nasıl?albümleri dedim bak.adamlar iki albüm yapmış.20şarkı mesela.dinlediniz mi?ben hunharca indirdim dinliyorum.yaşasın korsan, yaşasın anarşi.sistem çark falan.link isteyen varsa vereyim hatta.öyle de yavşağım utanmam yok.para verip orjinal albümünü alacağım tek grup kurban'dır.bilmiyorum.suçlu hissederim kendimi.ama pickpocket albümü de almıştım yalan olmasın.sabah uyandım guitar hero oynadım yüzümü yıkamadan ve medium modda bitirdim Through The Fire And Flames'i.öyle medium deyip geçme, zaten oyunun en zor parçası bi de klavyede çalıyoruz onu.hyperspeed de açık 5te.zor yani.harbi kolay değil.medium deyip geçme.onun mediumu expert gibi bana.medium deyip geçme.tamam mı?saçlarımı kestirmem lazım sanırım yine yea.uzamışlar.keşke hep aynı boyda kalsa şu saçlar ya.ben geçen sene berbere gitmeye üşendim 6 ay boyunca saçlarım haluk leventin gençlik yılları gibi oldu sonra bir aydınlanma yaşadım da gittim berbere noluyoz lan deyip.bugün mesela çok ilginçtir ki canım hiçbir şey yapmak istemiyor.duşta uyumak istiyorum ben.evet delirdim ben.esen kalın canlar.

lucky

2009-10-15T18:37:00.000+03:00

tam dünyanın çok acımasız, hayatın çok anlamsız olduğuna kanaat getirmişken iki hafta önce giyilen pantolonun cebinden 5 milyon çıkması bir yavşak gibi sevindirir bu bünyeyi, tüm serzenişlerden uzaklaştırır.ürkek güvercin falan.he bi de kalbimin çıkmaz sokakları.keh keh.

looser

2009-10-15T18:35:00.002+03:00

şöyle bir düşündüm de hayat hikayemi paylaşayım derken, hayatta hiç bir zaman başarılı olamamışım.kendime acındırmak için söylemiyorum.acındırmanın hayatımıza pozitif bir etkisi yok.aksine acıdıkları insanların gerçek dünyalarını görmekte zorlanırlar insanlar.bizim yapmaya çalıştığımız tam tersi.başarısızlığa gelince ise, hiç parlak öğrenci,evlat,arkadaş olamadım.parmakla gösterilmedim hiç.gösterildiysem de "aha işte bu salak" derken gösterilmişimdir parmakla.gerçi ilkokul döneminden bahsetmiyorum akademik başarı açısından.herkesin ufakken çok akıllı çok zeki olduğu hikayesi bende de aynen geçerli.önemli olan sonradan sıçmamaktır.ortaokul2 de sınıfta kalma tehlikesi yaşamış bir insan olarak konuşuyorum burada.dış mihrak olarak değil.zaten ufaklığımdan beri el bebek gül bebek yetiştirildiğim için, ve istanbulun göbeğinde sokaklar pek tekin olmadığı için çocukluğum yazları yazlık eve gitme periyodları dışında evde geçti.salondaki koltuğun iki bacağı arasına kurduğum kaleyi saymazsak, yaşıtlarımdan atletik olarak geri kaldığım söylenebilir.dışarı çıkma girişimlerim sokaktan geçen vızır vızır arabalar sebep gösterilerek engelleniyor, çocukluğum haince 2 oda bir salona hapsediliyordu.oysa ki sonradan onlara arkadaş denildiğini öğrendiğim diğer çocuklar sokakta çeşitli oyunlar oynuyorlar.daha önce duymadığım kelimeleri (ağza alınmaz) avaz avaz haykırıyorlardı.bende balkondan bazen tükürüyor bazen de çay kaşığı ve benzeri ev eşyalarını dışarıya fırlatıyordum.annemden temiz bir sopa yedikten sonra çay kaşığı yerini saksılardaki sert toprağa bıraktı.derken benim ilkokul çağım geldi.tecrübem olmadığından ayaktopunda hep kaleci oluyordum.neyse ki topla oynanan oyunlar haricinde bir takım profesyonellik gerektirmeyen oyunlar da vardı ki açığımı bunlarla kapatıyordum.cüssem her zaman olduğu gibi yaşıtlarıma gire büyüktü.ve ben kavga etmeyi çok seviyordum.lisesonda her perşembe halı saha maçlarını ve daçka'da basketbol oynadığım yılları saymazsak sporun oynanma kısmıyla pek de ilgilenmedim zaten genelde süper bir takipçi ve taraftar olmayı seçmişimdir.arada da halı saha yıldızı.ama ne olursa olsun sportif alanlarda hiçbir zaman başarılı olamadım.derslere gelince, ilkokul'u bir şekilde bitirdikten sonra yatılı okulda geçirdiğim ortaokul yılları ergenliğin de desteğiyle hayatımın en bir boka benzemeyen yılları olmuştu.o sıralar aklımız kız arkadaşlarımızın bacaklarına bakmakta olduğu için üçgenler ve iç açıları bizleri pek enterese etmiyordu.ilgilendiğimiz tek açı eteklerin sıyrılma açılarıydı zira.(bu satırları yazarken kendimden tiksindiğimi de eklemeden geçemeyeceğim.)ortaokulu da kurul destekli bitirdikten sonra.hayatımın dönüm noktası olan hazırlık okumama süpersonikliğini yaşadım.iyi ki de yaşamışım diyorum şu anda, fakat o sıralar ergenliği yeni atlatan ve yepisyeni bir ortama giren gencin kendini kabul ettirme çabası biraz pahalıya mal oldu herkese.tamam süper ortam yapmıştım ama, sınıfta da kaldım.hem de öyle böyle değil ara karnede yıldızlı 11 zayıfla.sene sonunda 2 tane kaldı ama hiper modern okulumda 2 ders sınıf tekrarına sınıf tekrarı da şutlanmaya neden oluyordu.neyse ki milli eğitim bakanının oğlu da büyük ihtimalle benimle yaşıt falandı herhalde de af çıkınca ben ve 20 arkadaşım okula geri döndük.ama başarısızlığım baki kaldı.lise 1 matematiğini girdiğim 9. bütünleme sınavında (onu da kopyayla) verdim.ebeveynlerim beni her ne kadar severlerse sevsinler tanrı onlara sorsa gerçekten başka birini evlat olarak seçerlerdi.ne diyeyim kızamam da.ben olsam ben de kendimi evlat olarak istemem.tamam hiç öyle annemin cüzdanından para çalıp,bileziklerini satıp uyuşturucuya falan yatıracak nitelikte samanyolu tv karakteri olmadım zaten.ama yine de lise hayatında bilmemkaç kez uzaklaştırma almamış,sayısız disiplin kurulu görmemiş,atılmamış satılmamış bi adam olabilirdim.annem de veli toplantılarından gözleri yaşlı ayrılmazdı.veya hala yan gelip yatıp annemin parasını yemiyor da olabilirdim.en nihayetinde daha farklı biri olabilirdim.bunun farkındayım.o kapasiteye de bir şekilde sahip olduğumu biliyorum.kapasitem olmasa bile.çoğu parmakla gösterilen arkadaşım gibi inekleyebilirim.işte bu yüzden hep kaybettim yapmam gerekeni yapmayıp yapana da inek dediğim için.ama pişman mıyım değilim.yine olsa yine yaparım.hayatımın tadını çıkardım.kimse için değil kendim için yaşadım,yaşıyorum,yaşayacağım.benim gibi yapmayanlar;ineksiniz.

birtakım şeylere çok sinirlenmişim.

2009-10-15T18:35:00.001+03:00

ben bilgisayarı açık uyuyan bir insanım.gözümü açtığımda monitörün o parlak ışığını, aşağıda yanan msn pencerelerini göremezsem huzursuz olurum içimi bir hüzün kaplar.işte dün tam olarak böyle oldu.elenktrinki kesmiş şerefsizler.can havliyle aşağı inip sayaca baktım mühürlemişler falan bakındım bakındım açacak yerini bulamadım.sonra yukarı çıktım bi daha uyudum, uyandım mum buldum evde yaktım, sonra söndü o da.kitap okudum mum ışığında ve anladım ki bu elektrik olmasa insan kahrından 30 yaşında ölür.böyle çile mi olur arkadaş.neyse efendim sabahı zor ettim, elektrik idaresini ben açtım yani o derece, kepenkleri ben kaldırdım.faturayı ödedim (gayet kallaviydi, birikmiş baya) eve geldim bekledim açılsın diye.neyse geldi ceryanlar açtım bilgisayarımı internete girmiyo, kabloya falan baktım cık! olmuyo.o an anladım bana kaderimin bir oyunu bu.interneti de kesmişler.mahsus mu yapıyorsunuz oğlum?teker teker gelin bari.

şirin senin babandır.

2009-10-15T18:33:00.001+03:00

şirin baba eheh.güldüğüme bakmayın çok sinirlendim.sempatikmişim.peh!!ulan bi de yanağımı sıkıyor.ben istemiyorum belki sempatik olmak.tamam, iyi bir şey olabilir.ama ben mıncıklatmak istemiyorum kendimi çocuk gibi.küçükken ne kadar çirkinmişim ki kimse sevmezdi beni kucağına alıp falan.kuru,çiroz bir şeydim.şimdi şişman sempatik kontenjanından yarışmaya katılıyorum.kadınlar karizmatik,sert erkekleri severler.benim gibileri de mıncıklıyorlar işte.ben de sert erkek olmak istiyorum ama mizaç uygun değil.benim gibilerinin de saçıyla oynarlar."ehe ne tatlı şey" diye."şey" sensin ayrıca eşşeoğlusu.gerçi ilişkilerle ilgili tümevarımlar sürekli yanıltıcı olmuştur.nasıl mı?örnek vereyim;"kadınlar kendilerini güldüren erkeklerden hoşlanırlar"bu var değil mi?bu bir klişe evet.şimdi hemen çürütelim.ben kendimi bildim bileli bana kadın erkek (ayrım yok) herkes güler.ama bir kere olsun "ilahi kubilay sen beni güldürdün gel ben de sana vereyim" diyen olmadı.olsa da bu kadar karaktersiz bir teklif karşısında ne yaparım bilmiyorum.yani sadede gelmek gerekirse, buradan bayan arkadaşlara sesleniyorum.komikim,sempatikim,sadıkım kalbimi çiçeğini belarustan getirdim.rica ediyorum yanağımı sıkmayın.bırakın ben mıncıklayayım sizleri.p.s. : ayrıca da nerem sempatik.dingüt gibiyim.